Elk weekend kan je wel ergens in Vlaanderen te gast zijn op het vijftig- of zelfs honderdjarig jubileum van een culturele vereniging. Met name toneelgroepen, koren en harmonies kennen vaak een lange traditie en hebben verschillende generaties creatievelingen kunnen boeien. Het verenigingsleven blijft in Vlaanderen een belangrijke impact hebben. Ook de amateurkunstensector telt heel veel verenigingen en er is, ondanks sommige berichten, geen sprake van een dalende trend. De verenigingen houden hun belang.

Daarnaast zijn er nu steeds meer individuele kunstenaars die zich in de schijnwerper weten te plaatsen en zien we, net als bij het sociaal-cultureel volwassenenwerk het geval is, meer losse verenigingsverbanden met kortere engagementen. Ook hier is sprake van de zogeheten zapcultuur. Een zapcultuur die soms als bedreiging, soms als troef wordt ervaren. Experimenteren, het proeven van, het zich op korte termijn bekwamen in een kunstdiscipline; menigeen geeft hieraan de voorkeur. Anderen halen veel voldoening uit het samen musiceren, het samen creëren van een theaterstuk, het samen dansen, het samen zingen in een koor... Niet alleen de kunstbeoefening, maar ook het contact met de overige leden uit de groep, maakt dat vele amateurkunstenaars zich met passie en bezieling toeleggen op amateurkunsten.

Heel wat van hetgene amateurkunstenaars creëren wordt aan het publiek getoond. De culturele agenda’s zijn steeds stevig doorspekt met talloze concerten, theatervoorstellingen, dansvoorstellingen, exposities… Voor tal van Vlamingen is cultuurparticipatie overigens het deelnemen aan of bijwonen van activiteiten van het lokale amateurkunstenveld.

Meer weten over amateurkunsten in Vlaanderen? www.amateurkunsten.be maakt je wegwijs.